نون نوشتن
سلما آزادPosted: July 17, 2010 at 08:54pm
درباره كتاب جديد محمود دولتآبادي
نان و رنج
«نون نوشتن» کتاب تازه «محمود دولتآبادی» درباره نوشتن و تجربیات و خاطرات نویسندگی اين نويسنده بزرگ است. كسي که به قول خودش نوشتن برای او «همواره با درد و رنج همراه بوده» است.
اين کتاب که در اواسط اسفند سال گذشته توسط «نشر چشمه» منتشرشد، اخيراً به چاپ دوم رسیده است. «نون نوشتن» نقطهنظرات دولتآبادی درباره نوشتن و تجربیات و خاطرات نویسندگیاش در فاصله 15 سال است که به شکل یادداشتهای سالانه درباره کارهایی که کرده، منتشرشده.
او معتقد است خواندن این کتاب برای مخاطبی که دوست دارد خودش دست به قلم شود و بنویسد و حتی كسي که دوست دارد با رنجهای یک نویسنده آشنا شود، ضروری است.
دولتآبادی میگوید: «من در زندگانی ادبیام هیچ استادی نداشتهام و در آینده، بهخصوص پس از مرگم نیز هیچ یک از کسانی که امروزه بهنحوی خود را کبّادهکش ادبیات معاصر حساب میآورند، حق ندارند برای من و در مرگ من اشک تمساح بریزند...»
اين نويسنده نامدار نوشتن روزنوشتهایش را از سال 1359 تا 1374 پی گرفته است. نوشتههایی که برای انتشار هیچ کوششی برای تحریف یا تغییرشان نکرده است. او در جایجای این کتاب به مخاطب توصیه میکند که اندیشيدن را جدی بگیرد. دولتآبادی میگوید: «آنچه که ما کم داریم، مردان و زنانی هستند که اندیشیدن را جدی گرفته باشند. اندیشیدن باید به مثابه یک کار مهم تلقی بشود. اندیشه ورزیدن.
بند زبان را ببندیم و بال اندیشه را بگشاییم. نویسنده نباید فقط در بند گفتن باشد. برای گفتن همیشه وقت هست، اما برای اندیشیدن ممکن است دیر بشود. چرا یک نویسنده نباید مغز خود را برای اندیشیدن و برای تخیل تربیت کند؟»
دولتآبادی در بخش ديگری از روزنوشتهایش میگوید: «هنگامی بود که مست خلاقیت چنان بودم، نخست نگران کارم بودم و سپس نگران زندگیام! اما اکنون... اکنون مدتی میگذرد که فرو نشستهام؛ مستی در من فرو نشسته است و به آسمان، به درختان، به آب رودخانه و خاک نگاه میکنم، اما لابد جور دیگری نگاه میکنم. به خصوص به زمان مینگرم، و گذر زمان را فقط حس میکنم، نه فقط میبینم، بلکه میتوانم آن را بشناسم.
تمام گذشته در ذهنم فشرده و چکیده شده است، و تمام آدم. آدم که در جوهر همانیست که بوده است و همانی است که خواهد بود که هست. این معنا توضیح وسیع و عمیق میطلبد، اما من نیازی به حجت و دلیل نمیبینم. چنین است و نمیدانم.
در واقع نداشتن استاد و راهنما و ابراز آن از طرف من، نه تنها افتخار نیست، بلکه بیان این نکته از طرف من اکنون نیز چون همیشه توأم با غبن و تأثر است. چون من در تمام عمرم به جستوجوی آموختن بودهام و حتی به دیدن کسانی که فکر میکردهام ممکن است بتوانند چیزی به من بیاموزند رفتهام. اما از ایشان و در ایشان چیزی بهجز حقارت و خودپسندی و تنگنظری نیافتهام...»
«نون نوشتن» کتابی است در 216 صفحه که با قیمت
5500 تومان توسط نشر چشمه منتشر شده است و خواندن آن به مخاطبی که دغدغه نوشتن
دارد توصیه میشود.
پیشنهادات
| مقاله قبلی | Back | مقاله بعدی |
مبارک است! بالاخره موفق شدم این صفحه را ببینم. اما هنوز هم سایت مشکل فنی دارد. خسته نباشید...
" نویسنده نباید در بند گفتن باشد ......" حدً اقل در کلیدر رعایت نشده است . " ...حتا وقتی برای آموختن به دیدن کسی میرفتم در ایشان چیزی جزٔ حقارت و تنگ نظر ی نیافته ام " این یعنی دیگران را کوچک و خود را بزرگ کردن . " من در زندگانی ادبی ام هیچ استادی نداشته ام " . فکر نمیکنم که صادق هدایت و شاملو به دانشکده نویسندگی و شاعری رفته باشند .بد از مرگ تعیین تکلیف نکنیم .
رنج کلمه، رنج دانستن و به قلم پناه جستن و رنج بودن در یک کلمه................... بسیار خوشحالم که سایت جدیدی طراحی کردید خانم روانی پور. پاینده باشید.